DziałalnośćHistoria          Statut i uchwałyPolecamy  Kontakt   

Witamy na stronie Odonowskiego Towarzystwa Kulturalnego


Wkrótce:


LUTNIA I MIECZ

Spotkanie poetyckie - Sándor Petőfi

Piątek
16
SIERPIEŃ
Sándor Petőfi

Sándor Petőfi

Po długiej przerwie zapraszamy w piątek 16 sierpnia o godzinie 18.00 na spotkanie poetyckie poświęcone poezji węgierskiej.

Lutnia i Miecz, to najnowsze tłumaczenie wierszy wybitnego węgierskiego poety, przywódcy ideowego młodzieży budapesztańskiej i uczestnika Powstania Węgierskiego 1848-1849 Sándora Petőfiego, którego twórczość jest porównywalna do takich poetów jak Adam Mickiewicz, czy Juliusz Słowacki. Wspólnie ze studentami Uniwersytetu Wiedeńskiego i Uniwersytetu w Budapeszcie chcemy przybliżyć postać tego wielkiego poety, oraz przybliżyć twórczość węgierskiego wieszcza.

Sándor Petőfi (ur. 1 stycznia 1823 w Kiskőrös, zm. prawdopodobnie 31 lipca 1849 w Segesvárze, dzisiejsza Sighișoara) – poeta węgierski, ideowy przywódca młodzieży budapeszteńskiej, uczestnik powstania węgierskiego.
Sándor Petőfi był pierwszym po Ianusie Pannoniusie poetą węgierskim o randze europejskiej, najwybitniejszym przedstawicielem węgierskiej poezji romantycznej, w nowatorski sposób podejmującym tradycję i wzory twórczości ludowej.
Jest autorem wierszy zawierających wezwania do walki o przemiany społeczne i niepodległość (m.in.: W imieniu ludu, Pieśń narodowa, Pieśń bojowa), a także liryki miłosnej i krajobrazowej, poematów i powieści









Nasza siedziba i nasze cele

Tak wygladała nasza siedziba w roku 1926

Tak wygladała nasza siedziba w roku 1926

Dwór w Odonowie w roku 2011

Dwór w Odonowie w roku 2011


Kończy się już remont odonowskiego Dworu - naszej siedziby. Po latach zaniedbania powoli przywracana jest świetność dawnego gniazda ziemiańskiego rodu Postawków. Kiedyś Dwór utrzymywał się głównie z roli oraz, w tym przypadku, z cegielni. Dziś już nie ma ziemi i nie ma przemysłu. Trzeba było znaleźć inne źródło finansowania dworu. Powstaje tu z pomocą dotacji Unii Europejskiej Ośrodek Konferencyjno-Szkoleniowy Dwór w Odonowie. Więcej informacji na temat działalności ośrodka można znaleźć na stronie www.odonow.com

Oczywiście, oprócz działalności zarobkowej prowadzonej przez rodzinną firmę Jorge Group Polska, podstawą działalności Towarzystwa w odonowskim Dworze będzie rozwijanie szeroko pojętej działalności kulturalnej i oświatowej dla lokalnej społecznosci.


Program rozwoju kulturalnego dworu w Odonowie

Trzy Filary

Sztuka w ruchu

Dom pracy twórczej

Kolekcja




Chcemy propagować rozwój rzemiosła, sztuki budowlanej oraz kształtowanie krajobrazu na podstawie rodzimych wzorców i tradycji ze szczególnym uwzględnieniem kultury sarmackiej i ziemiańskiej. Interesuje nas działalność wydawnicza; organizowanie odczytów, seminariów, warsztatów, wystaw plastycznych i fotograficznych, spotkań literackich; wspieranie innych form działalności oświatowej i wydawniczej w zakresie objętym celami Stowarzyszenia, organizowanie imprez publicznych (happeningi, festyny, festiwale, koncerty, przeglądy)

W roku 2010, jeszcze "nieoficjalnie", zorganizowaliśmy wystawę malarstwa Leszka Sobockiego w Kazimierskim Domu Kultury i mini koncert w odonowskim dworze. Rok 2011 nie będzie dla nas łatwy - planowany jest generalny remont naszej siedziby. Po 60 latach chcemy przywrócić właściwy blask dworowi, mimo nieodwracalnych zmian jakie zaszły w czasie komunistycznych rzadów.

Dwór w Odonowie - r. 1934

Dwór w Odonowie - r. 1934

Celem naszego Towarzystwa jest między innymi szerzenie wiedzy o spuściźnie naszych przodków. Chcemy zacząć od tego, co nam najbliższe - od Dworu w Odonowie. Chcemy przywrócić dawną atmosferę polskiego dworu, mimo nieodwracalnych zmian architektonicznych. Ale Dwór Polski to nie tylko architektura, to zjawisko społeczne. Chcemy, aby tak jak przed laty, odonowski dwór był, na swoją miarę oczywiście, ośrodkiem kultury promieniującym na najbliższe otoczenie, aby był zawsze otwarty dla przyjaciół i gości, aby wreszcie, choć w minimalnym możliwym obecnie zakresie, dał miejsca pracy dla miejscowej ludności.

Dla naszych bezpośrednich przodków - sarmatów - niezwykle ważne były więzy rodzinne i towarzyskie. Odnoszono się z galanterią do kobiet. Ulubionym zajęciem była rozmowa. Bardzo chętnie przyjmowano gości: krewnych, przyjaciół, a także nieznajomych, zwłaszcza cudzoziemców. Dość swobodnie posługiwano się łaciną. Na przyjęciach tańczono poloneza, mazura, oberka. Dbano o swój honor.